PROFESOR TADEUSZ KOTARBIŃSKI
(1886 - 1981)

 

Urodził się w Warszawie, 31 III 1886 roku. Zmarł 3 X 1981 roku, w Aninie k. Warszawy. 
Wybitny filozof, prakseolog, etyk. Tytuł doktora filozofii uzyskał w 1912 roku. Był nauczycielem i wykładowcą. Wychował wiele pokoleń Polaków. Związany był m.in. z Uniwersytetem Warszawskim, Uniwersytetem Łódzkim, Instytutem Filozofii i Socjologii PAN.Od 1927 roku był przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Działał w Łódzkim Towarzystwie Naukowym. Kierował pracami Komitetu Redakcyjnego Biblioteki Klasyków Filozofii. Był przewodniczącym Rady Naukowej Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN.Otrzymał tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz uniwersytetów w Brukseli, Florencji i Oksfordzie. Badania naukowe Profesora Kotarbińskiego skupiały się wokół problemów filozofii, logiki i etyki. Był twórcą koncepcji filozofii reizmu (konkretyzmu) oraz teorii skutecznego działania (prakseologii). Ustalił podstawowe pojęcia etyki niezależnej. W ideałach wychowawczych głoszonych przez Profesora Kotarbińskiego podkreślana jest przede wszystkim potrzeba poszanowania wolności człowieka, jego sumienia oraz dążenie do prawdy i dobra. 

Jest autorem etycznej koncepcji opiekuna spolegliwego. W bogatej spuściźnie naukowej twórcy "Traktatu o dobrej robocie" znajdują się też wypowiedzi na temat funkcji społecznej bibliotek, ich roli w rozwoju oświaty i nauki oraz zadań bibliotekarzy. Filozoficzne i etyczne postulaty Profesora, zwłaszcza dotyczące koncepcji spolegliwego opiekuna - kierującego się najwyższym dobrem osób powierzonych jego opiece - stały sie fundamentem etyki pracy bibliotekarzy WMBP w Olsztynie. Uroczystość nadania Bibliotece imienia Profesora Tadeusza Kotarbińskiego odbyła się 16 kwietnia 1988 r.